Mijn eerste vliegreis alleen.
Appeltje eitje, maar toch iets lastiger dat je denkt.
Koffer op het laatste moment ingepakt met vooral zomerjurkjes, bikini's en tijdschriften.
Vooral niet te veel, want het was 40 graden in Italië, dus vooral weer om zo weinig mogelijk aan t hebben.
Mijn vlucht ging om half 10 's avonds en ik was van plan ruim op tijd aan te komen op Schiphol om nog even een lekker luchtje te scoren. Ik trok de deur achter mij dicht en het hengsel van mijn trolley begaf het. Dat betekende dat 1. Mijn trolley niet meer kon rollen en 2. Hij niet meer kon staan (Wiel was gebroken in Lissabon).
Ik had nog de optie om snel naar de winkel te rennen om een nieuwe trolley te gaan halen, maar ik koos ervoor om lekker te gaan tillen. Aangekomen op Schiphol zocht ik direct zo'n handig karretje waar ik mijn trolley op kon vervoeren. Ik nam veel te duur eten bij een één of andere bistro. Neergeploft en wel wilde ik gaan beginnen aan mijn cheesecake en broodje kip. Geen bestek.
Dat is dus het nadeel van alleen reizen. Eigenlijk moest ik nu met al mijn spullen weer opnieuw terug lopen naar de plek waar het bestek lag. Ik vroeg een man naast mij om 1 seconde op mijn spullen te letten. Toen ik terug kwam maakte we even een praatje. Omdat je alleen bent, maak je eigenlijk veel eerder contact met mensen die ook alleen zijn. Best leuk!
In het vliegtuig zat ik naast twee jongens van mijn leeftijd. Aan de andere kant zat een stel en een vrouw die eigenlijk bij haar zoon wilde gaan zitten. Ze maakte ruzie over de zitplaatsen en ik observeerde de boel. Ik dacht terug aan de reis naar Nice, waarbij een man ook op mijn zit plek ging zitten bij het raam. Ik vind bij het raam zitten gewoon echt heel leuk, dus ik wilde wisselen. De man had mij de hele reis dwars gezeten. Zo gaf hij het drinken niet aan van de stewardess en ging hij heel breed zitten. Wat kunnen mensen toch apart zijn.
Om half 12 landde ik en kwamen mijn ouders mij ophalen. Eindelijk een sterke man die mijn koffer kon tillen whoe!
De rit naar het huisje bestond vooral uit hellingen en heel veel bochten. Na ruim 1.5 uur rijden kwamen we aan bij een enorme villa. Ik zag niet veel want het was donker, maar wat ik zag was niet normaal. Een enorm mooi huis met mega tuin en zwembad. Toen ik de volgende ochtend wakker werd en het met licht zag, wist ik niet wat ik zag. Het uitzicht was zo mooi. Heuveltjes met allemaal verschillende kleuren groen en geel afgewisseld door cipressen.
Ik maakte de familie compleet de volgende ochtend. Samen met mijn neven en vriendin, mijn zus (Lynn) en haar vriend Lars, mijn ouders en de ouders van mijn neven, was de Italiaanse familie compleet!
Aangezien het elke dag 40 graden was, hebben we vooral veel bij het zwembad gelegen. Daarnaast zijn we naar twee dorpjes gegaan: Volterra en San Gimignano. In Volterra is de film Twilight opgenomen. Samen met de vriendin van mijn neef zijn we opzoek gegaan waar een deel van de film was opgenomen. Hopeloos.. De fontein wat in de film te zien is, was nergens te bekennen. Uiteindelijk waren we erover uit dat bij één van de torens het wel zou moeten zijn geweest. Maar alsnog lijkt alles in die film wel gefilmshopt (is dat een woord?)
Op maandag ben ik samen met Lynn en Lars naar het strand geweest en hebben we daarna een wine tasting gedaan. Iets minder luxe dan in Kaapstad, maar hey niet alles kan hetzelfde zijn. Eén van de laatste wijnen leek wel wodka en was echt niet lekker. We gingen letterlijk en figuurlijk slingerend naar huis.
Woensdag vloog ik alweer terug naar huis. Tijdens de vlucht was echt mega veel turbulentie. Een man die vlak naast mij zat, werd super bang. Hij wist niet waar hij het zoeken moest. Uiteindelijk werd het minder en landden ik om 20:45.
Voorlopig geen reisje in het vooruitzicht. Ik liep rond op Schiphol en bedacht mij wanneer ik hier precies weer zou staan. Ik kan niet wachten om die 'safari' te gaan maken. Een lange reis net zoals die zes maanden wat ik heb gedaan. Nederland lijkt soms zo saai vergeleken met andere landen. Ik lees nu het boek Black Star Safari en dat boek beschrijft een reis van Caïro naar Kaapstad. De schrijver verwoord zo goed wat hij mee maakt in de landen die hij doorkruist dat ik het haast zelf beleef.
Keep the spirit high laten we maar zeggen en op naar een nieuw avontuur!
Liefs,
Romy
Appeltje eitje, maar toch iets lastiger dat je denkt.
Koffer op het laatste moment ingepakt met vooral zomerjurkjes, bikini's en tijdschriften.
Vooral niet te veel, want het was 40 graden in Italië, dus vooral weer om zo weinig mogelijk aan t hebben.
Mijn vlucht ging om half 10 's avonds en ik was van plan ruim op tijd aan te komen op Schiphol om nog even een lekker luchtje te scoren. Ik trok de deur achter mij dicht en het hengsel van mijn trolley begaf het. Dat betekende dat 1. Mijn trolley niet meer kon rollen en 2. Hij niet meer kon staan (Wiel was gebroken in Lissabon).
Ik had nog de optie om snel naar de winkel te rennen om een nieuwe trolley te gaan halen, maar ik koos ervoor om lekker te gaan tillen. Aangekomen op Schiphol zocht ik direct zo'n handig karretje waar ik mijn trolley op kon vervoeren. Ik nam veel te duur eten bij een één of andere bistro. Neergeploft en wel wilde ik gaan beginnen aan mijn cheesecake en broodje kip. Geen bestek.
Dat is dus het nadeel van alleen reizen. Eigenlijk moest ik nu met al mijn spullen weer opnieuw terug lopen naar de plek waar het bestek lag. Ik vroeg een man naast mij om 1 seconde op mijn spullen te letten. Toen ik terug kwam maakte we even een praatje. Omdat je alleen bent, maak je eigenlijk veel eerder contact met mensen die ook alleen zijn. Best leuk!
In het vliegtuig zat ik naast twee jongens van mijn leeftijd. Aan de andere kant zat een stel en een vrouw die eigenlijk bij haar zoon wilde gaan zitten. Ze maakte ruzie over de zitplaatsen en ik observeerde de boel. Ik dacht terug aan de reis naar Nice, waarbij een man ook op mijn zit plek ging zitten bij het raam. Ik vind bij het raam zitten gewoon echt heel leuk, dus ik wilde wisselen. De man had mij de hele reis dwars gezeten. Zo gaf hij het drinken niet aan van de stewardess en ging hij heel breed zitten. Wat kunnen mensen toch apart zijn.
Om half 12 landde ik en kwamen mijn ouders mij ophalen. Eindelijk een sterke man die mijn koffer kon tillen whoe!
De rit naar het huisje bestond vooral uit hellingen en heel veel bochten. Na ruim 1.5 uur rijden kwamen we aan bij een enorme villa. Ik zag niet veel want het was donker, maar wat ik zag was niet normaal. Een enorm mooi huis met mega tuin en zwembad. Toen ik de volgende ochtend wakker werd en het met licht zag, wist ik niet wat ik zag. Het uitzicht was zo mooi. Heuveltjes met allemaal verschillende kleuren groen en geel afgewisseld door cipressen.
Ik maakte de familie compleet de volgende ochtend. Samen met mijn neven en vriendin, mijn zus (Lynn) en haar vriend Lars, mijn ouders en de ouders van mijn neven, was de Italiaanse familie compleet!
Aangezien het elke dag 40 graden was, hebben we vooral veel bij het zwembad gelegen. Daarnaast zijn we naar twee dorpjes gegaan: Volterra en San Gimignano. In Volterra is de film Twilight opgenomen. Samen met de vriendin van mijn neef zijn we opzoek gegaan waar een deel van de film was opgenomen. Hopeloos.. De fontein wat in de film te zien is, was nergens te bekennen. Uiteindelijk waren we erover uit dat bij één van de torens het wel zou moeten zijn geweest. Maar alsnog lijkt alles in die film wel gefilmshopt (is dat een woord?)
Op maandag ben ik samen met Lynn en Lars naar het strand geweest en hebben we daarna een wine tasting gedaan. Iets minder luxe dan in Kaapstad, maar hey niet alles kan hetzelfde zijn. Eén van de laatste wijnen leek wel wodka en was echt niet lekker. We gingen letterlijk en figuurlijk slingerend naar huis.
Woensdag vloog ik alweer terug naar huis. Tijdens de vlucht was echt mega veel turbulentie. Een man die vlak naast mij zat, werd super bang. Hij wist niet waar hij het zoeken moest. Uiteindelijk werd het minder en landden ik om 20:45.
Voorlopig geen reisje in het vooruitzicht. Ik liep rond op Schiphol en bedacht mij wanneer ik hier precies weer zou staan. Ik kan niet wachten om die 'safari' te gaan maken. Een lange reis net zoals die zes maanden wat ik heb gedaan. Nederland lijkt soms zo saai vergeleken met andere landen. Ik lees nu het boek Black Star Safari en dat boek beschrijft een reis van Caïro naar Kaapstad. De schrijver verwoord zo goed wat hij mee maakt in de landen die hij doorkruist dat ik het haast zelf beleef.
Keep the spirit high laten we maar zeggen en op naar een nieuw avontuur!
Liefs,
Romy
 |
| Marina Di Bibbona, Toscany, Italy |
 |
| Wilde citroen bomen |
 |
| Uitzicht vanaf het huis |
 |
| Wilde flamingo |
 |
| Italiaanse familie 'kookt' |
 |
| San Gimignano |
 |
| San Gimignano |
 |
| Eetbusje |
 |
| Opzoek naar het beste ijs van Toscane |
 |
| Vaders |
 |
| Lachen! |
 |
| Olijven uit eigen tuin |
 |
| Volterra. |
 |
| Those beach days.. |
 |
| Wine tasting |
 |
| Volterra |
 |
| Volterra |
 |
| Twinnies aan de wijn |
