TAKE ME ON A SAFARI : Paragliden, Laatste keer Oroboros, Bainskloof, Robben Eiland en La Parada. THE END

Goedemorgen people.

Ik weet niet hoe ik deze week heb overleefd. Er was geen tijd om te slapen deze week. Nachten gehad van 3 uur slaap. Maar wat was het het waard.

Maandag hebben Lau en ik nog mega hard gewerkt aan ons verslag. Alle interviews uitgewerkt en alles vertaald naar het Engels. 's Avonds gingen we uiteten bij Monkey Valley met alle stagiaires en Carly. Ik had weer mijn overheerlijke pasta. Maandag op dinsdag was denk ik de enige dag dat we goed hebben geslapen.

Dinsdag was onze laatste dag in Lavender Hill. Op een één of andere manier had ik hier minder moeite mee dan in Khayelitsha. Deze kinderen zijn gewoon zo enorm druk. We gaven yoga les in een lokaal zonder yoga matten. Lekker op de grond tussen de dode kakkerlakken. LOVE IT.

De kinderen waren mega druk, maar pfoe wat een opluchting toen we klaar waren. In de middag gingen we weer aan ons verslag.

Woensdag gingen we paragliden!

Om 1 uur 's middags gingen we de lucht in. Eerst hadden we nog een mega rare uber rit naar Signal Hill. Deze man was flink onder de indruk van ons en draaide de hele rit Nederlandse muziek. Hij reed echt mega sloom en toen we op de berg waren aangekomen ging hij ons bekijken hoe wij gingen paragliden. Hij deed net alsof wij zijn beste vriend waren. Vreemde kerel.

Het paragliden was super vet, maar vooral relaxed. Ik had het wel iets heftiger verwacht maar eigenlijk zweef je gewoon 10 minuten in de lucht. Ik weet niet of ik het nog een keer zou doen. Het is best wel duur en het is zo kort.

Maar goed dat konden we weer van ons lijstje afstrepen! In de middag gingen we onze presentatie nog even voorbereiden, maar eigenlijk hadden we daar helemaal geen zin meer in.

's Avonds gingen we voor de laatste keer naar de karaoke bar. En dat was echt geweldig.

Eerst aten we in Fish Hoek een pizza. Rare tent joh. De eigenaar was de hele tijd aan het schreeuwen en er zat een vrouw naast ons die ging betalen van de afgelopen drie dagen dat ze daar had gegeten. Echt een stampizzariakroeg dus.

Deze karaoke avond zouden we eindelijk gaan zingen! We oefenden ons liedje; 'Men I feel like a women en It's raining men' in de auto. Raampjes open en gaan! We parkeerden de auto en dansten nog even verder rondom de auto. We waren goed voorbereid.

Om 23:30 was het zover. Ik deed de openingszin: 'Let's go girls!'.

Het ging natuurlijk super goed en het was totaal niet vals. Kuch.

Ik rende rond op het podium en was totaal buiten adem. Maar agh ik had het naar mn zin!

Een halfuurtje later mochten we weer. Ik trok eindelijk mijn grote vriend Bram het podium op. De afgelopen 6 maanden had hij een grote mond dat hij wel het podium op zou durven, maar het kwam er maar niet van. Nu eindelijk had hij zijn moment op het podium. Bram had toch een beetje last van podium vrees, dus nam ik het maar weer over. Echt een workout joh.

We deden nog wat dansjes en liepen richting de auto. (Mam misschien moet je dit deel even door slaan.) We reden met de jeep naar huis. Bram kwam op het idee om op het dak van de jeep te zitten. Goed idee! De hele rit van Kalkbay naar Muizenberg hebben Bram en ik op het dak van de jeep gezeten. Lekker winderig kan ik je vertellen, maar wat een belevenis.

Donderdag ochtend stond ik weer fris en fruitig naast mijn bed. Not.

Om 12 uur hadden we de presentatie voor Carly en Lau en ik waren niet zo tevreden over onze eindresultaat. Uiteindelijk gingen we er maar gewoon voor. Een presentatie in het Engels doen had ik 6 maanden terug echt nooit gekund en nu doe ik het gewoon met gemak. Carly was echt mega tevreden!

Wat een opluchting! We besloten 's middags met de Uber naar Camps Bay te gaan. We zaten perongeluk in de verkeerde Uber. Er kwamen twee Uber drivers op hetzelfde moment aan. Hij vroeg onze naam niet dus stapten we in. Bleek dat we in de Uber Black zaten. Een luxe auto die veel meer geld kost. Oeps. Gelukkig kwamen we er redelijk op tijd achter.
In Camps Bay gingen we lunchen en daarna hadden we een duik genomen in het ijskoude water.

's Avonds gingen we naar Noordhoek markt. Dit is een foodmarket met een geweldig uitzicht. Ik had hier een broodje gyros en een ijsje toe Jummie! We keken met ze alle de zonsondergang.

Vrijdag! Onze laatste werkdag. Het was toch iets dramatischer dan ik had verwacht. We kregen leuke cadeautjes en iedereen vertelde een mooie herinnering aan ons. Ik besefte ineens dat ik echt weg ga hier. Je bent zolang met z'n alle geweest en nu ga je gewoon gedag zeggen en weet je niet of je ze ooit nog terug gaat zien. We hadden vooral een goede band met de stagiaires, Carly en de twee yoga leraren. Hun woorden waren echt ontroerend. Dusja je begrijpt het al ik moest wel even een traantje wegpinken. We deden na de meeting nog even een strandwandeling.

In de middag ploften we neer op het strand. We konden niet zwemmen want er zijn de laatste paar dagen heel vaak haaien. Ik heb ongeveer elke dag wel zonnestraaltjes gepakt deze week, want ik zag al voorbij komen dat het 8 graden is als ik land.

Vrijdagavond gingen we eerst een drankje doen bij Cape to Cuba in Kalkbay. Lautje had een lekkere cocktail en ik bleef die avond maar bij de wijn. We bestelden Cubaans brood en zaten hier ongeveer een uurtje. Daarna vertrokken we naar Bluebird. Nog even de laatste keer naar de Foodmarket. Samen met Carly en Amanda hadden we echt een gezellige avond. En natuurlijk belanden we weer in Oroboros. Jason een jongen die we hier hebben ontmoet, heeft ook een Jeep. Ik had Laura het verhaal verteld over mijn Jeep ervaring, dus Lautje wilde dat ook even beleven. Dus klommen we weer op het dak. Wat een entree! Het voelden net alsof we in een aflevering zaten van 'My Sweet 16'.

Eerst deden we een drankje bij Striped Horse en daarna een drankje in Oro. Ons doel was dat we deze avond op de bar gingen dansen. Natuurlijk waren Lau en ik weer de enige twee die op de dansvloer te vinden waren. Maar goed dat maakte niet uit. Op een gegeven moment was de muziek zo goed dat Lautje een sprintje maakte naar de bar. Vervolgens volgde ik en voor je het weet stonden we met z'n tweetjes te shinen! We stalen nog het masker en de ketting van de bar en de avond was compleet!

Zaterdag ging ik met Noud naar Bainskloof. Hier was ik al een keer geweest met Iris en Lau, maar er scheen nog een vette waterval te zijn. Met old school nummers in de auto reden we allebei met een kater (sorry mam) naar Bainskloof. We hadden stokbrood en chips mee, dus we kwamen de dag wel door. Echt een mega mooie waterval en helemaal voor onszelf. Niemand te bekennen! Tot dat de zon bijna onder ging kwam er een mega groep mensen onze rust verstoren.

We gingen eten in Stellenbosch en reden daarna naar huis. Ik was echt doodop.

Maaaaar de volgende dag stond er alweer een drukke planning op ons te wachten. Ik ging samen met Demi, Tim en Noud naar Robbeneiland. Vorige week was het natuurlijk niet door gegaan en ik moest en zou RobbenEiland hebben gezien. Met een capucino en een broodje op de boot, voeren we naar het eiland. We kregen een tour van ongeveer 2 uur. Ik had er echt iets meer van verwacht. We zaten ook echt in een mega groep. Na de tour door de cellen stapten we in de bus. We reden nog rond over het eiland begeleid door een touringuide die haar woordje zeker klaar had. Ze had alles uit haar hoofd geleerd en het kwam vooral lachwekkend over.

Na de tour gingen we terug met de boot en aten nog wat bij Waterfront. Vervolgens gingen we weer naar huis want er stond nog een avondje La Parada op ons te wachten!

Om half 7 stonden we bij La Parada. Iedereen was er! Iris, Grant en Rachel van de Airbnb van het begin, Carly en de stagiaires, de Nederlanders, Jason en natuurlijk Lautje! Lautje trok mij gelijk de dansvloer op! We vroegen nog om Black Coffee, maar helaas werkte de DJ niet mee. We aten hier nog tapas, dronken een wijntje en deden nog een paar dansjes. Om 9 uur was het af en gingen in de jeep van Jason naar huis. Wist je dat er 9 mensen passen in een jeep? Is toch ongelooflijk.

We wilden ons feestje voortzetten bij Oroboros, maar daar kon je een kanon afschieten. Enorm rustig en mensen zaten rustig te eten. Ik kan je vertellen wij waren alles behalve rustig. Ik gooide even mij charmes in de strijd en regelde nog een flesje wijn om die nog even op te nuttigen bij de Nederlanders thuis. Jason speelde deze avond nog op zijn gitaar en Noud probeerde hem te overtreffen met zijn blokfluit. Al met al. Het was geweldig.

Ik heb zo net geprobeerd al mijn kleren in mijn koffer te krijgen. Het past net aan, maar er moet eigenlijk nog zoveel dingen bij. Ik wil helemaal niet naar huis. Het is hier zo fijn. Lau en ik hebben het deze week er zo vaak over gehad, maar ik heb echt het idee dat je hier veel meer leeft dan dat je in Nederland doet. Het leventje wat ik hier de afgelopen 6 maanden heb geleefd was echt geweldig. Elk weekend was een soort mini vakantie, maar ook door de weeks was het leuk. Een koffie bij Rollingwood even lunchen bij Joon of na werk op het strand rollen. We hebben echt geleefd als 2 godinnen. We hebben er echt alles uitgehaald. Er is niks meer op ons lijstje, we hebben alles kunnen doen wat we wilden doen. Wat ben ik blij dat ik deze kans heb gehad. Een super vette stage waarbij ik ook de andere kant van Zuid-Afrika heb gezien. Twee contrasten waar je dagelijks mee te maken hebt. Die mooie lachende gezichtjes van de kinderen in de townships tot hiken in een prachtige omgeving en dan weer lunchen in een 'dure' tent in Camps Bay en rollende naar Oroboros. Ik heb echt de tijd van mijn leven gehad en ik ga het zo ontzettend missen.

Morgen om 18:00 vliegen we naar huis. Ik heb super veel zin om mijn ouders weer te zien, lieve vrienden en vriendinnen en m'n familie. Maar ik laat hier ook een beetje familie achter. Zulke lieve mensen die voor mij hebben gezorgd en mij hebben geholpen met mijn plek te vinden hier. Ik ga iedereen zo erg missen. Toch is er geen andere optie. Thuis wacht mijn o zo leuke studie nog op mij. Maar wie weet daarna? Toch maar weer terug naar Zuid-Afrika?

Tot volgende week,

Liefs,

Romy.