Goedenavond!
Een blog vanuit Nederland. Een stuk minder leuk dan de afgelopen 6 maanden, maar wel leuk om even terug te blikken op deze afgelopen 3 weken in Nederland.
De dag dat ik vertrok uit Kaapstad terug naar huis was moeilijk. Ik was half ziek en het ging allemaal een beetje aan mij voorbij. Ik maakte mijzelf natuurlijk ook nog is mega druk om m'n paspoort die misschien niet goed zou zijn. En dat was het ook niet. Ik had natuurlijk een dag te kort gekregen op mijn visum. Maar een aardige meneer maakte van de 27, een 28 en het was zo gepiept!
De vlucht ging eigenlijk ook prima en voor je het weet sta je op Istanbul met damp uit je mond van de koud.
3 uurtjes later waren we geland op Amsterdam. Moesten nog langs de speciale douane want een meneer dacht dat ik te veel wijn had meegenomen vanuit Zuid-Afrika. Had gekund meneer! Maar nee.
Nou het moment was daar hoor! We stapten de deur uit en we werden ontvangen door familie en vrienden! Wat een ontvangst. Twee spandoeken, vlaggetjes, bloemen en knuffels. Ik wist mezelf geen houding te geven. M'n moeder bestormde me natuurlijk voor de eerste knuffel. Wat een raar moment.
De rest van de middag waren we bij Laura. Ik zat er een beetje duf bij en liet het maar even allemaal over mij heen komen. 's Avonds gingen we uiteten met het gezin, Lars en Maris.
Maar goed dit is alweer 3 weken terug.
Mensen vragen best wel vaak van; 'Hoe gaat het nu?' 'Kan je weer een beetje wennen?'
Eigenlijk het enige wat ik kan zeggen is; 'Ja het is vooral koud hier' en 'Ja het was leuk!'
Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik me voel. Of ik ben nog niet geland of ik wil het nog niet beseffen of ik weet het gewoon echt niet. En wil je het lange verhaal horen of het korte verhaal?
Ondertussen heb ik al m'n souvenirtjes uitgestald en hangen de geprinte foto's aan de muur. Ik luister elke dag de nummers die ik daar luisterde en dan voelt het weer even heel dichtbij.
Dingen die ik nu anders doe.. Vind ik eigenlijk best wel moeilijk, want je rolt zo snel eigenlijk in je oude patroon. De eerste dagen vond ik vooral de koelkast zo vol. 5 soorten kaas, dat ik echt denk? Huh. Laura en leefde natuurlijk op Hummus. Maar ook m'n moeder die voor haar kruik de kraan open liet staan om het water warm te laten worden. Dat ik echt denk van; 'Huh water restrictions?'. Of dat je de achterdeur achter je dicht doet en dat je je omdraait omdat je denkt dat je de gate nog op slot moet draaien.
Maar er zijn ook dingen die ik niet meer probeer te doen. Bijvoorbeeld rennen voor een trein. Rennen voor een metro. Gewoon eigenlijk gehaast leven. Het kan allemaal wel wat rustiger aan. Ik merk ook aan mezelf dat ik rustiger ben en niet meer zo snel in paniek raak over dingen. Let it go.
Ik moet nu kiezen voor een minor. En ik had eigenlijk voor mijzelf al besloten dat ik niet weer naar het buitenland wilde gaan voor school. Gewoon omdat het mega veel geregel was en alles. Maar hoe meer ik erover nadenk en hoe meer ik denk aan waarom ik deze studie heb gekozen, hoe liever ik eigenlijk gewoon weer ga. Ik kan gewoon naar Uganda of Kenia. Hoe vet is dat.
---------------------------------------------------
Dit had ik dus al geschreven maar nooit gepost.
Ik had natuurlijk aan jullie, maar meer aan mezelf beloofd om nog een laatste blog te schrijven.
Ondertussen heb ik gekozen voor een minor en jahoor ik ga gewoon weer weg :)
Iets minder lang dan... 6 tot 10 weken.
Ik ben nu ruim 1.5 maand terug en ik kan nu wel zeggen dat ik redelijk m'n draai weer gevonden heb. Een nieuw baantje bij Bloem in Alkmaar en druk opzoek naar een kamer daar in de buurt. Langzaam komen de mensen die ik daar heb ontmoet ook richting huis, dus dan weet je in ieder geval dat je niks meer mist. Naja mist... Ik mis genoeg. Bijvoorbeeld het hiken elke week. Het was elke keer een opgave maar kon er zo van genieten 's morgens vroeg op de berg uitkijkend op zee. De natuur is zo mooi daar. Je hoeft maar een paar kilometer te rijden en je bent weer in een totaal ander landschap
En wat ik natuurlijk ook mis is alles doen waar jezelf zin in hebt. Je leefde veel minder met de tijd en hier moet ik weer zoveel haasten en door naar dingen. Ook al plan ik het voor mezelf ook altijd lekker druk, want ik wil ook weer niet stil zitten.
Wat ik vooral heb meegenomen uit Zuid-Afrika is dat je veel meer moet genieten van de dingen om je heen. Daar genoot ik echt van alles om mij heen. De mensen en de natuur. Nu probeer ik dat hier ook te doen. Ook maar een beetje de schoonheid van Nederland inzien..
Zuid-Afrika heeft echt mijn hart gestolen en ik wil er echt zo graag weer naar toe. Ik zit al voor mezelf na te denken wanneer ik terugga. Misschien volgend jaar winter? En dan rondreizen door de omringende landen.. pff lijkt mij echt geweldig. Het continent Afrika vind ik zo prachtig mooi en ik wil echt nog meer zien.
Dus ja er zit voor nu niks anders op dan alles wat ik heb geleerd daar hier uit te voeren en ook waarderen wat ik hier heb. Niet de hele tijd weg zwijmelen met het idee: IK WIL TERUG. Want het is hier ook best wel leuk. Hard werken en sparen voor mijn volgende reis!
Veel liefs,
Romy.
Een blog vanuit Nederland. Een stuk minder leuk dan de afgelopen 6 maanden, maar wel leuk om even terug te blikken op deze afgelopen 3 weken in Nederland.
De dag dat ik vertrok uit Kaapstad terug naar huis was moeilijk. Ik was half ziek en het ging allemaal een beetje aan mij voorbij. Ik maakte mijzelf natuurlijk ook nog is mega druk om m'n paspoort die misschien niet goed zou zijn. En dat was het ook niet. Ik had natuurlijk een dag te kort gekregen op mijn visum. Maar een aardige meneer maakte van de 27, een 28 en het was zo gepiept!
De vlucht ging eigenlijk ook prima en voor je het weet sta je op Istanbul met damp uit je mond van de koud.
3 uurtjes later waren we geland op Amsterdam. Moesten nog langs de speciale douane want een meneer dacht dat ik te veel wijn had meegenomen vanuit Zuid-Afrika. Had gekund meneer! Maar nee.
Nou het moment was daar hoor! We stapten de deur uit en we werden ontvangen door familie en vrienden! Wat een ontvangst. Twee spandoeken, vlaggetjes, bloemen en knuffels. Ik wist mezelf geen houding te geven. M'n moeder bestormde me natuurlijk voor de eerste knuffel. Wat een raar moment.
De rest van de middag waren we bij Laura. Ik zat er een beetje duf bij en liet het maar even allemaal over mij heen komen. 's Avonds gingen we uiteten met het gezin, Lars en Maris.
Maar goed dit is alweer 3 weken terug.
Mensen vragen best wel vaak van; 'Hoe gaat het nu?' 'Kan je weer een beetje wennen?'
Eigenlijk het enige wat ik kan zeggen is; 'Ja het is vooral koud hier' en 'Ja het was leuk!'
Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik me voel. Of ik ben nog niet geland of ik wil het nog niet beseffen of ik weet het gewoon echt niet. En wil je het lange verhaal horen of het korte verhaal?
Ondertussen heb ik al m'n souvenirtjes uitgestald en hangen de geprinte foto's aan de muur. Ik luister elke dag de nummers die ik daar luisterde en dan voelt het weer even heel dichtbij.
Dingen die ik nu anders doe.. Vind ik eigenlijk best wel moeilijk, want je rolt zo snel eigenlijk in je oude patroon. De eerste dagen vond ik vooral de koelkast zo vol. 5 soorten kaas, dat ik echt denk? Huh. Laura en leefde natuurlijk op Hummus. Maar ook m'n moeder die voor haar kruik de kraan open liet staan om het water warm te laten worden. Dat ik echt denk van; 'Huh water restrictions?'. Of dat je de achterdeur achter je dicht doet en dat je je omdraait omdat je denkt dat je de gate nog op slot moet draaien.
Maar er zijn ook dingen die ik niet meer probeer te doen. Bijvoorbeeld rennen voor een trein. Rennen voor een metro. Gewoon eigenlijk gehaast leven. Het kan allemaal wel wat rustiger aan. Ik merk ook aan mezelf dat ik rustiger ben en niet meer zo snel in paniek raak over dingen. Let it go.
Ik moet nu kiezen voor een minor. En ik had eigenlijk voor mijzelf al besloten dat ik niet weer naar het buitenland wilde gaan voor school. Gewoon omdat het mega veel geregel was en alles. Maar hoe meer ik erover nadenk en hoe meer ik denk aan waarom ik deze studie heb gekozen, hoe liever ik eigenlijk gewoon weer ga. Ik kan gewoon naar Uganda of Kenia. Hoe vet is dat.
---------------------------------------------------
Dit had ik dus al geschreven maar nooit gepost.
Ik had natuurlijk aan jullie, maar meer aan mezelf beloofd om nog een laatste blog te schrijven.
Ondertussen heb ik gekozen voor een minor en jahoor ik ga gewoon weer weg :)
Iets minder lang dan... 6 tot 10 weken.
Ik ben nu ruim 1.5 maand terug en ik kan nu wel zeggen dat ik redelijk m'n draai weer gevonden heb. Een nieuw baantje bij Bloem in Alkmaar en druk opzoek naar een kamer daar in de buurt. Langzaam komen de mensen die ik daar heb ontmoet ook richting huis, dus dan weet je in ieder geval dat je niks meer mist. Naja mist... Ik mis genoeg. Bijvoorbeeld het hiken elke week. Het was elke keer een opgave maar kon er zo van genieten 's morgens vroeg op de berg uitkijkend op zee. De natuur is zo mooi daar. Je hoeft maar een paar kilometer te rijden en je bent weer in een totaal ander landschap
En wat ik natuurlijk ook mis is alles doen waar jezelf zin in hebt. Je leefde veel minder met de tijd en hier moet ik weer zoveel haasten en door naar dingen. Ook al plan ik het voor mezelf ook altijd lekker druk, want ik wil ook weer niet stil zitten.
Wat ik vooral heb meegenomen uit Zuid-Afrika is dat je veel meer moet genieten van de dingen om je heen. Daar genoot ik echt van alles om mij heen. De mensen en de natuur. Nu probeer ik dat hier ook te doen. Ook maar een beetje de schoonheid van Nederland inzien..
Zuid-Afrika heeft echt mijn hart gestolen en ik wil er echt zo graag weer naar toe. Ik zit al voor mezelf na te denken wanneer ik terugga. Misschien volgend jaar winter? En dan rondreizen door de omringende landen.. pff lijkt mij echt geweldig. Het continent Afrika vind ik zo prachtig mooi en ik wil echt nog meer zien.
Dus ja er zit voor nu niks anders op dan alles wat ik heb geleerd daar hier uit te voeren en ook waarderen wat ik hier heb. Niet de hele tijd weg zwijmelen met het idee: IK WIL TERUG. Want het is hier ook best wel leuk. Hard werken en sparen voor mijn volgende reis!
Veel liefs,
Romy.
 |
| Bloem Alkmaar! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten